"เตรียมตัวอย่างไร?" เมื่อแฮมสเตอร์ท้อง....

     มีหลายๆคนคงเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ วันดีคืนดีก็มีเจลี่แบร์แดงๆ ออกมานอนอยู่ในกรงแฮมสเตอร์ของเรา และก็จะเกิดคำถามขึ้นว่า ท้องเมื่อไหร่? ท้องตอนไหน? ดูยังไงว่าท้อง? อ้าวคลอดแล้วเราต้องทำอะไรบ้าง? ต้องเปลี่ยนที่อยู่ให้เขาไหม? แบรๆๆ และคำถามอีกมากมาย งั้นวันนี้เราก็มารู้จักวิธีสังเกตว่าแฮมสเตอร์ของเรานั้นม้องหรือเปล่า และถ้าท้องแน่ๆแล้วเราต้องทำอย่างไรบ้าง

ธรรมชาติและปัญหาของแฮมสเตอร์

    หลายๆท่านคงปฏิเสธไม่ได้ว่าบางครั้งเมื่อเราเลี้ยงแฮมสเตอร์ก็นำความกังวลมาสู่เรานอกเหนือจากความน่ารักน่าชัง แต่ความกังวัลที่มีมานั้นหากว่าเรารู้และมีแนวทางแก้ไข สิ่งเหล่านี้ย่อมคลายกังวลไปได้อย่างมาก ซึ่งความกังวลเหล่านั้นส่วนใหญ่ก็จะมาจากเรื่องต่อไปนี้

การกินพวกเดียวกัน
     หลายๆครั้งที่แฮมสเตอร์ตัวแม่ได้ให้กำเนิดลูกน้อยออกมา และในเวลาไม่นานลูกน้อยบางตัวก็จะถูกแม่กินไป การที่แฮมสเตอร์กินลูกตัวเองนั้น เกิดจากหลายๆสาเหตุ เช่น แม่หนูยังเด็กเกินไป ไม่พร้อมที่จะมีลูก เกิดความเครียด วิตกกังวล ซึ่งส่วนใหญ่จะพบบ่อยในแม่หนูแฮมสเตอร์ที่อายุน้อยกว่า 4 เดือน บางที่อาจตั้งท้องมาจากร้านขาย และยังมีเหตุผลอื่นๆที่ทำให้แม่หนูกินลูก เช่น ลูกที่ออกมาไม่แข็งแรง พิการ มีลูกมากเกินไป และโดนรบกวนโดยเจ้าของ หรือสัตว์อื่น มีกลิ่นคนติดลูก การที่แม่หนูทำลายลูกตัวเองก็เพราะความปลอดภัย ดังนั้นเราควรปล่อยเค้าให้อยู่เงียบๆ ไม่ต้องไปคอยส่องคอยดู เรามีหน้าที่ให้อาหารให้น้ำ และเมื่อลูกหนูโตได้สัก 2 สัปดาห์ เราค่อยไปสำรวจว่าเค้าเป็นอย่างไร ที่เค้าอยู่สกปรกมั้ย ค่อยๆเปลี่ยนทำความสะอาด แต่ย้ำว่าให้ลูกหนูมีอายุ 2 สัปดาห์ขึ้นไปนะค่ะ ถึงค่อยไปยุ่งกับเค้า

การทอดทิ้งลูกของแม่แฮมสเตอร์
     หลายๆคนเมื่อแม่หนูคลอดลูก ก็จะเริ่มมีคำถามเข้ามา ทำไมแม่หนูถึงไม่เลี้ยงลูกล่ะ ทำไมแม่หนูถึงชอบไปนอนคนละมุมกับลูก ...แฮมสเตอร์เป็นสัตว์ที่ตื่นตัวตลอดเวลา แม้กระทั่งเวลาที่เค้าท้อง แต่เขาก็จะหมั่นเข้ารังไปดูลูกน้อยเค้าอยู่เสมอ แต่ถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่เราพบว่าแม่หนูทอดทิ้งลูกไปเลย เช่นไปทำรังและอาศัยอยู่อีกที่ไปเลย และไม่กลับมาดูแลลูกต่อ อย่างน้อย 1 วัน เราอาจจะต้องหาแม่บุญธรรมให้ลูกหนูใหม่ แต่ถ้าเราปล่อยลูกหนูไว้กับแม่อีกวัน แล้วพบว่าลูกน้อยยังมีชีวิตรอด แสดงว่าแม่หนูเค้าจะเข้ามาเลี้ยงในขณะที่เราไม่ไปยุ่งกับเค้า และด้วยเหตุนี้ เราจึงควรปล่อยแม่หนูที่กำลังเลี้ยงอ่อนๆไว้ในที่เงียบสงบ ไม่สิ่งรบกวน และปลอดภัย

"ยา...ต้องห้าม" สำหรับแฮมสเตอร์

     เมื่อเกิดอาการเจ็บป่วย "ยา" เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยรักษาให้อาการเจ็บป่วยหายได้ แต่ยาบางชนิดเป็นอันตราย และเป็นยาต้องห้ามสำหรับแฮมสเตอร์ เพราะยาปฏิชีวนะบางตัวเป็นสาเหตุทำให้เกิดอาการแพ้ยาอย่างรุนแรง หรืออาจเป็นพิษต่อแฮมสเตอร์ได้ จึงไม่ควรนำมาใช้กับแฮมสเตอร์อย่างเด็ดขาด

ยาปฏิชีวนะที่เป็นอันตรายต่อแฮมสเตอร์มีดังนี้
- Amoxycillin (ตัวนี้จะอยู่ในยาแก้อักเสบ ตัวนี้ผู้เขียนเองก็แพ้)
- Ampicillin
- Carbenicillin
- Cefoxitin
- Cephalexin
- Chloramphenicol
- Clindamycin
- Dihydrostreptomycin
- Erythromycin
- Gentamicin
- Lincomycin
- Penicillin
- Streptomycin
- Tetracyline
- Vancomycin
(ตัวยาเหล่านี้ส่วนใหญ่จะอยู่ในยาที่ใช้รักษาการติดเชื้อต่างๆ)

"โรคภัยไข้เจ็บ..." ของเจ้าหนูแฮมสเตอร์

     "ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ" แต่ทุกชีวิตล้วนต้องมีการเกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่ว่าจะมนุษย์หรือสัตว์ก็ตาม...
     สัตว์ตัวเล็กๆ อย่างแฮมสเตอร์ ก็ต้องมีการเจ็บป่วยเป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งโรคที่จะพบในแฮมสเตอร์ก็มีไม่กี่โรค การรักษาก็ตามอาการตามโรคที่เป็ร แต่เราก็สามารถป้องกันไม่ให้เกิดโรคได้ แต่เมื่อแฮมสเตอร์เกิดป่วยขึ้นมาล่ะเราต้องทำอย่างไร?  ...ที่นี่มีคำตอบ


โรคหางเปียก
     โรคหางเปียกนับว่าเป็นโรคที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับแฮมสเตอร์ก็ว่าได้
     โรคหางเปียกเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย หรือการขาดสมดุลของแบคทีเรียในกระเพาะอาหารของแฮมสเตอร์ หรือเกิดจากความเครียด เช่นการเปลี่ยนที่อยู่ใหม่
     ลักษณะอาการของโรค จะมีการถ่ายเหลวซึ่งจะคล้ายๆกับโรคท้องเสียธรรมดา แต่ท้องเสียธรรมดาอุจาระจะเลอะแค่บริเวณก้น แต่ถ้าเลอะตั้งแต่ก้นจนถึงโคนหาง อุจาระมีสีอ่อน นิ่มเหลว บางครั้งเป็นเมือก มีกลิ่นเหม็นมากกว่าปกติ มีอาการเซื่องซึม อ่อนเพลีย กรีดร้องอย่างเจ็บปวด ให้สงสัยไว้ก่อนว่าเป็นโรคหางเปียก
     ระยะเวลาของโรค หลังจากแสดงอาการประมาณ 7 วัน แฮมสเตอร์ก็จะเสียชีวิตภายใน 24 ชั่วโมง
     สิ่งที่ควรทำทันทีที่เห็นอาการ ให้รีบพาไปพบแพทย์โดยเร็วที่สุด อย่าให้ยาปฏิชีวนะสำหรับอาการท้องเสียธรรมดา เพราะไม่ช่วยให้อาการดีขึ้น

การเลือกซื้อผัก...

     จะมาบอกถึงการเลือกซื้้อผักมารับประทาน ไม่ว่าจะให้คนหรือสัตว์เลี้ยง เพราะปัจจุบันผักที่ปลูกมีหลายรูปแบบ หลายคนอาจยังไม่รู้

     ปัจจุบันผักที่ปลูกมีอยู่ 2 ประเภท คือปลูกแบบออแกนิก กับ ปลูกแบบปลอดสารพิษ

     ถ้าเขียนว่าออแกนิก ผักนั้นจะไม่มีสารผิดใดๆเลย ลักษณะผักจะไม่สวย แต่แพง สามารถรับประทานได้เลย หรือว่าจะนำมาล้างน้ำสักน้ำสองน้ำก่อนก็ได้

     ส่วนผักที่เขียนว่าปลอดสารพิษนั้น ต้องล้างให้สะอาด ล้างหลายๆน้ำ หรือใช้น้ำยาล้างผัก หรือด่างดับทิบล้าง และล้างน้ำเปล่าตามสัก 2-3 น้ำ ผักปลอดสารพิษ เวลาเริ่มปลูกเขาจะฉีดยาป้องกันแมลง ใส่ปุ๋ยเคมี และปลูก แต่ก่อนเก็บ 7 วันเขาจะไม่ใช้สารเคมีใดๆ ดังนั้น คำว่าปลอดสารพิษ ไม่ใช่ว่าไม่มีสารพิษ มี แต่ไม่มีในระยะ 7 วันก่อนเก็บ